ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಅನ್ನದಲ್ಲಿ ಸತ್ವವಿದೆಯೋ, ವಿಷವಿದೆಯೋ? ಶ್ರೀ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವ ಸತ್ಯ!

ನಮಸ್ಕಾರ ರೀ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರೆ, ಅಕ್ಕತಂಗಿಯರೆ! ಎಲ್ಲರೂ ಹೆಂಗಿದೀರಾ? ಆರಾಮಾಗಿದ್ದೀರಾ?ನಮ್ಮ ‘ಮಾಹಿತಿ ಸಂಚಾರಿ’ಯ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರೀತಿಯ ಓದುಗರಿಗೆ ಇವತ್ತಿನ ಈ ವಿಶೇಷ ಮತ್ತು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಲೇಖನಕ್ಕೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಸ್ವಾಗತ.ಇವತ್ತು ನಾವು-ನೀವು ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದರೂ, ಎಷ್ಟೇ ರೊಕ್ಕ ಬ್ಯಾಂಕಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಟ್ಟರೂ, ಕೊನೆಗೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬದುಕೋಕೆ ದಿನಾ ತಿನ್ನಲೇಬೇಕಾದದ್ದು ಅನ್ನನೇ ಅಲ್ವಾ?

ಆದರೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬಾ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಆ ಅನ್ನದಲ್ಲಿ, ತರಕಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಜೀವ ಉಳಿಸುವ ಸತ್ವ ಇದೆಯಾ? ಅಥವಾ ನಮ್ಮ ಜೀವವನ್ನೇ ಮೆಲ್ಲಗೆ ತೆಗೆಯುವ ವಿಷ ಇದೆಯಾ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನ ಯಾವತ್ತಾದರೂ ನಾವು ನಮಗೆ ನಾವೇ ಕೇಳಿಕೊಂಡಿದ್ದೀವಾ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬರೀ ದುಡಿಯೋ ಯಂತ್ರಗಳಾಗಿ, ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನನೇ ಹರಿಸ್ತಾ ಇಲ್ಲ.

ಇದೇ ವಿಚಾರದ ಬಗ್ಗೆ, ಕನ್ಹೇರಿ ಮಠದ ಪರಮ ಪೂಜ್ಯ ಶ್ರೀ ಅದೃಶ್ಯ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಬಹಳ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ, ಅಷ್ಟೇ ಆತಂಕಕಾರಿಯಾದ ಕೆಲವು ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನ ಕೇಳಿದ್ರೆ, ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ ಅನ್ನೋದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತೆ. ಬನ್ನಿ, ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಆ ಕಿವಿಮಾತುಗಳನ್ನ ನಮ್ಮದೇ ಹಳ್ಳಿ ಭಾಷೇಲಿ, ನಿಮಗೆಲ್ಲಾ ಆಪ್ತವಾಗುವ ಹಾಗೆ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ.

ಭೂಮಿತಾಯಿಗೆ ವಿಷದ ಉಣಿಸು: ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿಯ ಹಿಂದಿನ ಕರಾಳತೆ!

ನೋಡ್ರಿ, ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ಹೊಸತರಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಆಹಾರದ ಕೊರತೆ ಇತ್ತು. ಜನರಿಗೆ ಹೊಟ್ಟೆತುಂಬಾ ಅನ್ನ ಸಿಗ್ತಾ ಇರಲಿಲ್ಲ.ಆಗ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ ‘ಹಸಿರು ಕ್ರಾಂತಿ’ (Green Revolution) ಅಂತ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಯೋಜನೆಯನ್ನ ತಂತು. ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳೆ ತೆಗೀಬೇಕು ಅಂತ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲದಷ್ಟು ರಾಸಾಯನಿಕ ಗೊಬ್ಬರ (Chemical Fertilizers) ಮತ್ತು ಕ್ರಿಮಿನಾಶಕಗಳನ್ನ ಪರಿಚಯ ಮಾಡ್ತು.

ನಿಜ, ಇದರಿಂದ ಬೆಳೆ ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾವಲಂಬಿಗಳಾದ್ವಿ. ಆದರೆ, ನಾವು ಆ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಇಳುವರಿ ಬರಲಿ ಅಂತ ಏನೆಲ್ಲಾ ವಿಷ ಹಾಕಿದ್ವೋ, ಅದು ಇವತ್ತು ಮರಳಿ ನಮ್ಮ ತಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದು ಸೇರ್ತಾ ಇದೆ!

ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಬಹಳ ನೋವಿನಿಂದ ಹೇಳ್ತಾರೆ, ನಾವು ಇವತ್ತು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತುತ್ತು ಅನ್ನದಲ್ಲೂ, ತರಕಾರಿಯಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿದಿನ ಮಿಲಿಗ್ರಾಂ ಗಟ್ಟಲೆ ವಿಷ ನೇರವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ಸೇರ್ತಾ ಇದೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಹಳ್ಳಿ ಮಂದಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ: ಬಾಯಿಗೆ ರುಚಿ, ಬದುಕಿಗೆ ಉರಿ! ಗುಟ್ಕಾಅನ್ನೋ ಹೆಮ್ಮಾರಿಯ ಅಸಲಿ ಕಥೆ

ಊರೂರಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್, ಶುಗರ್ ಬರೋಕೆ ಅಸಲಿ ಕಾರಣವೇನು?

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಪಿ (BP), ಶುಗರ್ (Sugar), ಬ್ರೈನ್ ಟ್ಯೂಮರ್, ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ (Cancer) ಅಂದ್ರೆ ಏನಂತಾನೇ ಜನರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಯಾರಾದರೂ ವಯಸ್ಸಾದವರು ಸತ್ತರೆ, ‘ವಯಸ್ಸಾಗಿತ್ತು, ಆಯಸ್ಸು ಮುಗೀತು ಸತ್ರು’ ಅಂತಿದ್ರು. ಆದ್ರೆ ಇವತ್ತು? ಇಪ್ಪತ್ತು-ಮೂವತ್ತು ವರ್ಷದ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನ ಯುವಕರಿಗೂ, ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಈ ಭಯಾನಕ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಬರ್ತಾ ಇವೆ.

ಡಬ್ಲ್ಯೂ.ಎಚ್.ಓ (WHO) ವರದಿ ಪ್ರಕಾರ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವದಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ಭಾರತ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ಮತ್ತು ಡಯಾಬಿಟಿಸ್ (ಮಧುಮೇಹ) ಕಾಯಿಲೆಗಳ ರಾಜಧಾನಿ ಆಗ್ತಾ ಇದೆಯಂತೆ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣ ಯಾರು?

ಇದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ನಾವು ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ವಿಷಪೂರಿತ ಆಹಾರ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಜಮೀನಿಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ರಸಗೊಬ್ಬರದಿಂದ ನಮ್ಮ ಭೂಮಿತಾಯಿ ಬರಡಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಜೊತೆಗೆ ಆ ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಯನ್ನು ತಿಂದ ನಾವೂ ರೋಗಿಗಳಾಗ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ.

ಊಟದಾಗೆ ಮೊದಲಿನ ತಾಕತ್ತೇ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ!

ನೋಡ್ರಿ, ನಾವೆಲ್ಲಾ ಇವತ್ತು ತಿಂದೇ ದಪ್ಪ ಆಗ್ತಾ ಇದೀವಿ ಹೊರತು, ಮೈಯಲ್ಲಿ ಹಳೇ ಕಾಲದ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ.ಅದಕ್ಕೆ ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣ ಅಂದ್ರೆ, ನಮ್ಮ ಇವತ್ತಿನ ಊಟದಾಗೆ ಆ ಮೊದಲಿನ ಸತ್ವಾನೇ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ! ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜ-ಮುತ್ತಜ್ಜರು ಬೆಳೆತಿದ್ದ ಒಂದ್ ಕೆಜಿ ಕಾಳಿನಾಗೆ ಎಷ್ಟು ಪ್ರೋಟೀನ್, ವಿಟಮಿನ್, ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣದ ಅಂಶ (Iron) ಇತ್ತೋ.

ಅದು ಇವತ್ತಿನ ಊಟದಾಗೆ ಕಾಲು ಭಾಗದಷ್ಟೂ ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದೇ ಬಹಳ ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿ.ರಸಗೊಬ್ಬರ ಸುರಿದು ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗೂ, ನಮ್ಮ ಹಳೇ ಪದ್ಧತಿಯ ಸಾವಯವ ಕೃಷಿ (Organic Farming) ಮಾಡಿರೋ ಬೆಳೆಗೂ ಅಜಗಜಾಂತರ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇದೆ.ಅದು ಹೆಂಗೆ ಅಂತೀರಾ? ಇಲ್ಲಿ ನೋಡ್ರಿ:

ಸಾವಯವ ಭತ್ತದ ತಾಕತ್ತು: ಕೊಟ್ಟಿಗೆ ಗೊಬ್ಬರ, ಜೀವಾಮೃತ ಹಾಕಿ ಬೆಳೆದ ಭತ್ತದಲ್ಲಿ ಪ್ರೋಟೀನ್ ಹಾಗೂ ತಾಮ್ರದ (Copper) ಅಂಶ ಭಾಳ ಹೆಚ್ಚಿರುತೈತಿ. ತಿಂದ್ರೆ ಮೈಗೆ ಒಳ್ಳೆ ಶಕ್ತಿ.
ಕೆಮಿಕಲ್ ಭತ್ತದ ಕತೆ: ಅದೇ ಡಿಎಪಿ (DAP), ಯೂರಿಯಾ (Urea) ಸುರಿದು ಬೆಳೆದ ಭತ್ತದಾಗೆ ಬರೇ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸೋ ಪಿಷ್ಟ (Carbohydrates) ಅಷ್ಟೇ ಇರೋದು. ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಯಾವ ಸತ್ವನೂ ಇದ್ರಾಗೆ ಸಿಗಲ್ಲ.

ಅದಕ್ಕೆ ನೋಡ್ರಿ, ಇವತ್ತು ನಾವೆಲ್ಲಾ ಎಷ್ಟೇ ಹೊಟ್ಟೆ ಬಿರಿಯುವಷ್ಟು ಊಟ ಮಾಡಿದ್ರೂ, ಸ್ವಲ್ಪ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಸಾಕು ಸುಸ್ತಾಗಿ ಬಿಡ್ತೈತಿ.ನಮ್ಮ ಜನರಲ್ಲಿ ಮೊದಲಿನ ಆ ಕಲ್ಲಿನಂತಾ ಗಟ್ಟಿಮುಟ್ಟಾದ ಶಕ್ತಿ ಈಗ ಇಲ್ಲವೇ ಇಲ್ಲ!

ಬಟ್ಟೆ, ಚಪ್ಪಲಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ರೊಕ್ಕ, ಆದ್ರೆ ರೈತನ ತರಕಾರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಚೌಕಾಸಿ!

ಶ್ರೀ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಂಗ ಒಂದು ಖಡಕ್ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳ್ತಾರೆ ನೋಡ್ರಿ.ನಾವೆಲ್ಲಾ ಮೈಮ್ಯಾಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಒಂದ್ ಜೊತೆ ಬಟ್ಟೆ, ಕಾಲಿಗೆ ಹಾಕೋ ಚಪ್ಪಲಿ, ಇಲ್ವಾ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚೋ ಕ್ರೀಮ್ ತಗೋಬೇಕಾದ್ರೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಶೋರೂಮ್‌ಗೆ ಹೋಗ್ತೀವಿ.ಅಲ್ಲಿ ಆ ಅಂಗಡಿಯವರು ಹೇಳಿದಷ್ಟು ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿ ರೊಕ್ಕಾನ ಯಾವ್ ಚೌಕಾಸಿನೂ (Bargain) ಮಾಡದೇ ಸುಲಿದು ಕೊಟ್ಟು ಬರ್ತೀವಿ.

ಆದ್ರೆ, ನಮ್ಮ್ ಹೊಟ್ಟೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ನಮ್ಮ್ ರಕ್ತ, ಮಾಂಸ ಆಗೋ ತರಕಾರಿನ ಮಾರುಕಟ್ಟೇಲಿ (Market) ತಗೋಬೇಕಾದ್ರೆ ಏನ್ ಮಾಡ್ತೀವಿ?ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಬೆವರಿಳಿಸಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಆ ಬಡ ರೈತನ ಹತ್ರ ಒಂದ್ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಕಚ್ಚಾಡ್ತೀವಿ, ಚೌಕಾಸಿ ಮಾಡ್ತೀವಿ!ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ, ನಾವ್ಯಾರಾದ್ರೂ ತರಕಾರಿ ತಗೋಬೇಕಾದ್ರೆ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನ ಕೇಳ್ತೀವಾ?

“ಅಣ್ಣಾ, ಇದು ಸಾವಯವ (Organic) ತರಕಾರಿನಾ? ಅಥವಾ ಕೆಮಿಕಲ್ ಹೊಡೆದು ಬೆಳೆದಿದ್ದಾ?” ಅಂತ ಯಾವತ್ತಾದ್ರೂ ಕೇಳಿದ್ದೀವಾ? ಖಂಡಿತ ಇಲ್ಲ!
ಯಾವ್ ಪ್ರಶ್ನೇನೂ ಮಾಡದೆ, ರಸ್ತೆ ಪಕ್ಕ ಧೂಳಿನಾಗೆ ಮಾರೋ ತರಕಾರಿನ ಸುಮ್ನೆ ಚೀಲಕ್ಕೆ ಹಾಕೊಂಡು ಬಂದು ತಿಂತೀವಿ.

ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಮೂರ್ಖತನ ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ. ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೇ ಇರೋ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯ ಇದು ಅಂತ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಬಹಳ ಬೇಸರದಿಂದ ಹೇಳ್ತಾರೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಕಾಯಿಲೆಗಳನ್ನುದವಾಖಾನೆಯಿಂದಲ್ಲಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸದಿಂದ ಓಡಿಸಿ: ಡಾ. ಸಿ.ಎನ್. ಮಂಜುನಾಥ್ ಅವರ ಹಳ್ಳಿ-ಶೈಲಿಯ ಆರೋಗ್ಯ ಸಲಹೆಗಳು

ಮನೆಮನೆಗೂ ನುಗ್ಗಿರುವ ‘ರಿಫೈನ್ಡ್ ಎಣ್ಣೆ’ (Refined Oil) ಅನ್ನೋ ಮಹಾಮಾರಿ!

ನೋಡ್ರಿ, ಇವತ್ತು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನೇಲಿ ಅಡುಗೆಗೆ ಅಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಸೋದು ಇದೇ ‘ರಿಫೈನ್ಡ್ ಆಯಿಲ್’.ಟಿವಿಯಾಗೆ ಬರೋ ಬಣ್ಣ-ಬಣ್ಣದ ಜಾಹೀರಾತು ನೋಡಿ ನಾವೆಲ್ಲ ಮರುಳಾಗ್ತೀವಿ. ಎಣ್ಣೆ ನೋಡೋಕೆ ನೀರಂಗ (Clear) ಚೊಕ್ಕದಾಗೈತಿ, ಗಬ್ಬು ವಾಸನೆ ಇಲ್ಲ ಅಂತ ತಂದು ದಬಾ-ದಬಾ ಒಗ್ಗರಣೆ ಹಾಕ್ತೀವಿ.ಆದ್ರೆ ಶ್ರೀ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಈ ರಿಫೈನ್ಡ್ ಎಣ್ಣೆಯ ಹಿಂದಿರೋ ಅಸಲಿ ಕರಾಳ ಸತ್ಯಾನ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅದನ್ನ ಕೇಳಿದ್ರೆ ನೀವೇ ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳ್ತೀರಾ!

ಪೆಟ್ರೋಲ್ ಕಸದಿಂದ ಎಣ್ಣೆ!: ನಿಮ್ಗೆ ಗೊತ್ತಾ? ಈ ರಿಫೈನ್ಡ್ ಎಣ್ಣೆನ ಪೆಟ್ರೋಲಿಯಂ ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯ (Petroleum byproducts) ಕಸದಿಂದ ಮಾಡ್ತಾರಂತೆ!
ಬರೀ ಕೆಮಿಕಲ್ ದರ್ಬಾರು: ಇದಕ್ಕೆ ಏನೇನೋ ಭಾರಿ ಕೆಮಿಕಲ್ (Chemicals) ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ, ವಿಪರೀತ ಬೆಂಕಿಯಾಗೆ ಕುದಿಸಿ ಈ ಎಣ್ಣೆ ರೆಡಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ.

ಹಿಂಗಾಗಿ, ಈ ಎಣ್ಣೆ ಒಳಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಯಾವ ಒಳ್ಳೇ ಸತ್ವನೂ ಉಳಿದಿರಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ. ಬರೀ ಜಿಗಟು ಅಷ್ಟೇ.ಇದು ನಮ್ಮ ನರಗಳಿಗೆ, ಗುಂಡಿಗೆಗೆ (ಹೃದಯಕ್ಕೆ) ಬಹಳ ಅಂದ್ರೆ ಬಹಳ ಡೇಂಜರ್.ಇವತ್ತು ಸಣ್ಣ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಜನರಿಗೆ ಹಾರ್ಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ (Heart Attack) ಬರೋಕೆ ಈ ರಿಫೈನ್ಡ್ ಎಣ್ಣೆನೇ ನೇರವಾದ ದಾರಿ ಅಂತಾರೆ ಸ್ವಾಮೀಜಿ!

ವಿಷ ಬೆರೆತ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಾಲು ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಜವಾರಿ ಆಕಳ (Desi Cow) ಅಸಲಿ ಮಹಿಮೆ!

ನಮ್ಮ್ ಮಕ್ಳಿಗೆ ಒಳ್ಳೇ ಶಕ್ತಿ ಬರ್ಲಿ, ಮೂಳೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗ್ಲಿ ಅಂತ ನಾವೇನ್ ಮಾಡ್ತೀವಿ? ರೊಕ್ಕ ಕೊಟ್ಟು ಪೇಟೆಯಿಂದ ಡೈರಿ ಪ್ಯಾಕೆಟ್ ಹಾಲು (Packet Milk) ತಂದು ಕುಡಿಸ್ತೀವಿ ಅಲ್ವಾ? ಆದ್ರೆ ಪೇಟೇಲಿ ಸಿಗೋ ಎಷ್ಟೋ ಹಾಲು ಬರೀ ನಕಲಿ ಹಾಲು ನೋಡ್ರಿ! ಆ ಹಾಲಿನಾಗೆ ಏನೇನ್ ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ ನೀವು ದಂಗಾಗಿ ಹೋಗ್ತೀರಾ.ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಈ ಕರಾಳ ಸತ್ಯಾನ ಬಿಚ್ಚಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ:

ಹಾಲಿನಾಗೆ ಬಟ್ಟೆ ಸೋಪು!: ಹಾಲಿಗೆ ಯೂರಿಯಾ (Urea), ಬಟ್ಟೆ ತೊಳೆಯೋ ಪೌಡರ್ (Detergent) ಮತ್ತು ಏನೇನೋ ಕೆಮಿಕಲ್ ಬೆರೆಸಿ ಮಾರ್ತಾ ಇದ್ದಾರೆ. ಇದು ಎಂಥಾ ಆತಂಕದ ವಿಚಾರ ಅಲ್ವಾ?
ಜವಾರಿ ಆಕಳೇ ನಮ್ಮ ಕಾಮಧೇನು: ಈ ವಿಷದ ಹಾಲನ್ನ ಕುಡಿಯೋ ಬದಲು, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ನಮ್ಮದೇ ಆದ ‘ಜವಾರಿ ಆಕಳ’ (ನಾಟಿ ಹಸು) ಹಾಲು, ಮೊಸರು, ಮಜ್ಜಿಗೆಯನ್ನ ಬಳಸಿ ಅಂತ ಸ್ವಾಮೀಜಿ ಕಿವಿಮಾತು ಹೇಳ್ತಾರೆ.
ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್ (Cholesterol) ಮಾಯ: ನಮ್ಮ ಜವಾರಿ ಆಕಳ (Desi Cow) ಹಾಲಿಗೆ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿ ಐತಿ. ಇದು ನಮ್ಮ ಮೈಯಾಗೆ ಇರೋ ಕೆಟ್ಟ ಕೊಬ್ಬನ್ನ ಅಥವಾ ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್ ಅನ್ನ ಕರಗಿಸಿ ಹಾಕುತ್ತೆ.

ಈ ನಾಟಿ ಹಸುವಿನ ಹಾಲು ಕುಡಿದ್ರೆ ಸಾಕು, ನಮಗೆ ನೂರು ಕಾಲದ ಆಯುಷ್ಯು ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನಂತ ಭರ್ಜರಿ ಆರೋಗ್ಯ ಸಿಗೋದ್ರಾಗೆ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ ಬಿಡ್ರಿ!

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಕುಳಿತಲ್ಲೇ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಕೈತುಂಬಾ ಆದಾಯ ತರುವ 5 ದಾರಿಗಳು! ರೈತರಿಗಾಗಿ ವಿಶೇಷ ಮಾಹಿತಿ

ನಮ್ಮೂರ ಊಟ, ನಮ್ಮದೇ ಹವಾಮಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಇರಲಿ

ನಮ್ಮ ದೇಶ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದು. ಇಲ್ಲಿನ ಮಣ್ಣು, ನೀರು, ಹವಾಮಾನ ಒಂದೊಂದು ಕಡೆ ಒಂದೊಂದು ತರಹ ಇದೆ.

ಮಲೆನಾಡಿನ ಹವಾಮಾನ ಬೇರೆ, ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಿಸಿಲಿನ ವಾತಾವರಣವೇ ಬೇರೆ. ಯಾವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಬೆಳೆ ಬರುತ್ತದೆಯೋ, ಅದನ್ನೇ ಆ ಭಾಗದ ಜನ ತಿನ್ನಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಇದನ್ನೇ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ರು.

ಆದರೆ ಇವತ್ತು ನಾವು ನಮ್ಮೂರಿನ ವಾತಾವರಣಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗದ ಪಿಜ್ಜಾ, ಬರ್ಗರ್, ಬೇಕರಿ ತಿಂಡಿಗಳಿಗೆ ಮಾರುಹೋಗಿ, ನಮ್ಮ ಜವಾರಿ ರೊಟ್ಟಿ, ಕಾಳು, ಸೊಪ್ಪಿನ ಪಲ್ಯಗಳನ್ನ ಮರೆತು ರೋಗಗಳನ್ನು ಮೈಮೇಲೆ ಎಳೆದುಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೀವಿ.

ಪರಿಹಾರವೇನು? ನಾವೀಗ ಮುಂದೇನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಬರೀ ರೋಗಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ, ಭಯಪಡ್ತಾ ಕೂತರೆ ಸಾಲದು. ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ನಮಗೆ ಕೆಲವು ಸುಲಭದ ದಾರಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ:

ಸಾವಯವ ಕೃಷಿ ಕಡೆ ಮರಳಿ: ರೈತರು ರಸಗೊಬ್ಬರ, ಕ್ರಿಮಿನಾಶಕ ಬಿಟ್ಟು, ಹಸುವಿನ ಸಗಣಿ, ಗಂಜಲ ಬಳಸಿ ‘ಜೀವಾಮೃತ’ ತಯಾರಿಸಿ ಭೂಮಿಗೆ ಉಣಿಸಬೇಕು. ಇದರಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎರೆಹುಳುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮಣ್ಣು ಫಲವತ್ತಾಗುತ್ತದೆ.
ಗಾಣದ ಎಣ್ಣೆ (Cold Pressed Oil) ಬಳಸಿ: ದಯವಿಟ್ಟು ರಿಫೈನ್ಡ್ ಎಣ್ಣೆ ತರೋದನ್ನ ಇವತ್ತೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ. ಅದರ ಬದಲು, ನಮ್ಮೂರಲ್ಲೇ ಗಾಣದಿಂದ ತೆಗೆದ ಶುದ್ಧ ಶೇಂಗಾ ಎಣ್ಣೆ, ಕುಸುಬೆ ಎಣ್ಣೆ, ಅಥವಾ ಕೊಬ್ಬರಿ ಎಣ್ಣೆ ಬಳಸಿ.
ಜವಾರಿ ಹಸುವನ್ನು ಸಾಕಿ: ಮನೆಯಲ್ಲೊಂದು ನಾಟಿ ಹಸು (Desi Cow) ಇದ್ದರೆ, ಅದು ಮನೆಯವರ ಆರೋಗ್ಯ ಕಾಪಾಡುತ್ತೆ, ಜೊತೆಗೆ ನಿಮ್ಮ ಹೊಲಕ್ಕೂ ಪುಕ್ಕಟೆ ಗೊಬ್ಬರ ಕೊಡುತ್ತೆ.
ಸಾವಯವ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಬೆಂಬಲ ನೀಡಿ: ಪೇಟೆಯಲ್ಲಿರುವ ಜನ, ಸಾವಯವ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯುವ ರೈತನಿಂದ ನೇರವಾಗಿ ದವಸ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು, ತರಕಾರಿಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ. ಇದರಿಂದ ರೈತನಿಗೂ ಲಾಭ, ನಿಮ್ಮ ಕುಟುಂಬಕ್ಕೂ ಆರೋಗ್ಯ.
ಸ್ಥಳೀಯ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಉಳಿಸಿ: ನಮ್ಮ ಭಾಗದ ಹವಾಮಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೆಳೆಯುವ ಸಿರಿಧಾನ್ಯಗಳು, ಕಾಳು-ಕಡಿಗಳನ್ನು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಊಟದಲ್ಲಿ ಬಳಸಿ. ಪಾಶ್ಚಿಮಾತ್ಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಆಹಾರವನ್ನು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿ.

ಕಡೇದಾಗಿ ನಂದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಕಿವಿಮಾತು…

ನೋಡ್ರಿ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರೆ, ಶ್ರೀ ಅದೃಶ್ಯ ಕಾಡಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ಮಾತುಗಳು ಅಕ್ಷರಶಃ ಸತ್ಯ ಅಲ್ವಾ? ಇದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಕಣ್ತೆರೆಸುವಂತಹ ಕಟು ಸತ್ಯ.ನಾವೆಲ್ಲ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ಅಂತ ನೋಡದೆ, ಮೈಬೆವರಿಳಿಸಿ ದುಡಿಯೋದು ಯಾಕ್ರೀ? ನಮ್ಮ ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಒಳ್ಳೇ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಾನೇ? ಆದರೆ, ನಾವು ಗಳಿಸೋ ರೊಕ್ಕನೆಲ್ಲ ದವಾಖಾನೆ (ಆಸ್ಪತ್ರೆ) ಬಿಲ್ ಕಟ್ಟೋಕೆ ಹಾಕಿದ್ರೆ, ಆ ದುಡಿಮೆಗೆ ಏನ್ ಬೆಲೆ ಹೇಳಿ?

ಅದಕ್ಕೆ, ರೋಗ ಬರೋದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆನೇ ನಾವು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಇವತ್ತೇ ನಮ್ಮ ಊಟದ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನ ಬದಲಾಯಿಸೋಣ.ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಆ ಹಳೆಯ ಸಾವಯವ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ನಾವೂ ಒಂದೊಂದೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡೋಣ.ನಮಗೆ ಅನ್ನ ಹಾಕೋ ಭೂಮಿತಾಯಿಗೆ ಕೆಮಿಕಲ್ ಅನ್ನೋ ವಿಷ ಕುಡಿಸೋದನ್ನ ಇವತ್ತೇ, ಈಗಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸೋಣ.

ಈ ಲೇಖನ ಓದಿ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೂ “ಹೌದಲ್ವಾ, ಇದು ಖರೆ ಮಾತು” ಅಂತ ಅನ್ನಿಸಿದ್ರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಸುಮ್ನೆ ಕೂರಬೇಡಿ.ಕೂಡಲೇ ಈ ಲಿಂಕ್ ಅನ್ನ ನಿಮ್ಮ ವಾಟ್ಸಾಪ್ (WhatsApp) ಗ್ರೂಪ್‌ಗಳಿಗೆ, ಫೇಸ್‌ಬುಕ್ (Facebook) ಖಾತೆಗೆ ಶೇರ್ ಮಾಡಿ.ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರಿಗೂ, ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದ ರೈತ ಬಾಂಧವರಿಗೂ ಈ ಕರಾಳ ಸತ್ಯ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಗೊತ್ತಾಗಲಿ. ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣು ಹಾಗೂ ನಮ್ಮ ಜನರ ಆರೋಗ್ಯ ಬೇಗ ಸುಧಾರಿಸಲಿ.

ಇದೇ ತರಹದ ಮತ್ತಷ್ಟು ಅಸಲಿ ಕೃಷಿ ಮಾಹಿತಿ, ಹಾಗೂ ಉಪಯುಕ್ತ ವಿಚಾರಗಳಿಗಾಗಿ ನಮ್ಮ ‘ಮಾಹಿತಿ ಸಂಚಾರಿ’ ಬ್ಲಾಗ್‌ಗೆ ದಿನಾ ಭೇಟಿ ನೀಡ್ತಾ ಇರಿ.ಈ ಲೇಖನ ನಿಮಗೆ ಹೆಂಗ್ ಅನ್ನಿಸ್ತು ಅಂತ ಕೆಳಗಡೆ ಕಮೆಂಟ್ (Comment) ಬಾಕ್ಸ್‌ನಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಬರೆದು ತಿಳಿಸಿ.ಬರ್ತೀನಿ ಕಣ್ರೀ, ಮತ್ತೆ ಮುಂದಿನ ಹೊಸ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ.. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶರಣು ಶರಣಾರ್ಥಿ!