ಮರಳುಗಾಡಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಬೆಳೆದ ಇಸ್ರೇಲ್! ರೈತರ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನಮ್ಮವರಿಗೂ ಮಾದರಿ!

ಮರಳುಗಾಡಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಬೆಳೆದ ಇಸ್ರೇಲ್! ರೈತರ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ನಮ್ಮವರಿಗೂ ಮಾದರಿ!

ಮುಂಜಾನೆ ಕೋಳಿ ಕೂಗುವಾಗ ಎದ್ದು ಎತ್ತುಗಳಿಗೆ ನೊಗ ಹೊರಿಸಿ, ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಹತ್ಕೊಂಡು ಹೊಲದ ದಾರಿ ಹಿಡಿದ್ರೆ ಸಾಕು… ನಮ್ಮ ತಲೀಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಚಿಂತೆಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ತಾವೆ ಅಲ್ವಾ?

ಒಂದ್ಸಾರಿ ಮುಂಗಾರು ಕೈ ಹಿಡಿದ್ರೆ, ಮತ್ಯಾವಾಗಲೋ ಮಳೆರಾಯ ಕೈ ಕೊಡ್ತಾನೆ. ಸಾಲ-ಶೂಲ ಮಾಡಿ ಬೋರ್ ಕೊರೆಸಿದ್ರೆ ಹನಿ ನೀರು ಏಳಲ್ಲ. ಆ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ನೀರು ಸಿಕ್ರೂ, ಮೋಟಾರ್ ಚಾಲೂ ಮಾಡೋಕೆ ಕರೆಂಟ್ ಇರಲ್ಲ! ಒಟ್ನಾಗೆ, ನಮ್ಮ ಒಕ್ಕಲುತನದ ಪಾಡು ನೋಡಿದ್ರೆ, ಆ ದೇವರಿಗೂ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ಇಲ್ಲಾಂತ ಕಾಣ್ತೈತಿ ಬಿಡಿ.

ಬೆವರೇರಿಸಿ ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗೆ ಮಾರುಕಟ್ಟೇಲಿ ಸರಿಯಾದ ರೇಟಿಲ್ಲ. ಅತ್ತ ಕಡೆ ನೋಡಿದ್ರೆ ಹುಳ-ಹುಪ್ಪಟೆ ಕಾಟ, ರೋಗ-ರುಜಿನಗಳ ಭಾದೆ. ಕಷ್ಟಗಳೆಲ್ಲಾ ನಮ್ಮ ರೈತನ ಬೆನ್ನಿಗೇ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿವೆ.

ಆದ್ರೆ, ನಾವಿಲ್ಲಿ ಹಿಂಗೆ ದಿನಾ ಒದ್ದಾಡ್ತಿದ್ರೆ, ಎಲ್ಲೋ ಸಾವಿರಾರು ಮೈಲಿ ದೂರದಾಗೆ ಇರೋ ‘ಇಸ್ರೇಲ್’ ದೇಶದ ಕತೆ ಕೇಳಿ… ಅವರ ಕೃಷಿ ಕರಾಮತ್ತು, ಆ ಪುಟ್ಟ ದೇಶದ ಸಾಧನೆ ನೋಡಿದ್ರೆ… ನೀವು ದಂಗಾಗಿ ಬಾಯಿಗೆ ಬೆರಳಿಡೋದು ಮಾತ್ರ ಗ್ಯಾರಂಟಿ ಕಣ್ರೀ!

ಮಣ್ಣಿಲ್ಲ, ನೀರಿಲ್ಲ, ಆದ್ರೂ ಕೃಷೀಲಿ ಇವರೇ ನಂಬರ್ ಒನ್

ನಮ್ಮ ಊರ ಕಡೆ ಒಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿ ನೋಡಿದ್ರೆ, ಒಂದ್ಕಡೆ ಬೆಳೆ ನಳನಳಿಸುವ ಕಪ್ಪನೆಯ ಎರೆಮಣ್ಣು, ಇನ್ನೊಂದ್ಕಡೆ ಕೆಂಪನೆಯ ಕಸುವಿರುವ ಮಣ್ಣು. ಹರಿಯೋಕೆ ಕಾವೇರಿ, ಕೃಷ್ಣೆ, ತುಂಗಭದ್ರೆಯಂಥಾ ಪುಣ್ಯ ನದಿಗಳು.

ಆದ್ರೆ ಆ ಇಸ್ರೇಲ್ ದೇಶದಾಗೆ ಇದೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ಕನಸಿನ ಮಾತು ಕಣ್ರೀ. ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಲೂ ಕಣ್ಣು ಹಾಯಿಸಿದಷ್ಟು ದೂರ, ಬರೀ ಮರಳು… ಮರಳು… ಕಣ್ಣಿಗೆ ರಾಚುವ ಮರಳುಗಾಡು! ಆ ದೇಶದ ಮುಕ್ಕಾಲು ಪಾಲು, ಅಂದ್ರೆ ಶೇಕಡಾ 60ರಷ್ಟು ಜಾಗ, ಬರೀ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಬೇಯುವ ಮರುಭೂಮಿನೇ ತುಂಬೈತಿ.

ಮಳೆರಾಯನಂತೂ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸುಳಿಯೋದೇ ಅಪರೂಪ.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸುರಿಯೋ ಹಂಗೆ ಬಿರುಸಿನ ಮಳೆ ಅಲ್ಲಿ ಹುಯ್ಯಲ್ಲ.
ಭೂಮಿ ಎಷ್ಟು ಆಳ ಅಗೆದರೂ ಹನಿ ನೀರು ಸಿಗೋದು ಕಷ್ಟ.

ಇಂಥಾ ಒಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಾವೇನಾದ್ರೂ ಇದ್ಬಿಟ್ಟಿದ್ರೆ, “ಯಾವನ್ ಮಾಡ್ತಾನಪ್ಪಾ ಈ ಒಕ್ಕಲುತನ” ಅಂತ, ಊರು ಬಿಟ್ಟು ಪೇಟೆ ಸೇರಿ ಕೂಲಿ-ನಾಲಿ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿರ್ತಿದ್ವಿ ಅಲ್ವಾ?

ಆದ್ರೆ, ಆ ದೇಶದ ರೈತರು ಹಂಗಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ! ಇವತ್ತು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಕೃಷಿ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಅವರೇ ನಂಬರ್ ಒನ್. ಇದು ಹೆಂಗೆ ಸಾಧ್ಯ ಅಂತ ಬಾಯ್ಮೇಲೆ ಕೈ ಇಟ್ಕೋಬೇಡಿ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಬೆಳೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಲ,

ಬದಲಾಗಿ ಹಡಗು-ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಬೇರೆ ದೇಶಗಳಿಗೆ ಕಳಿಸ್ತಾರೆ. ಅಮೆರಿಕಾ, ರಷ್ಯಾ, ಚೀನಾದಂಥಾ ಬೃಹತ್ ದೇಶಗಳಿಗೇ, ಇವರ ಊರಿನ ತರಕಾರಿ, ಹಣ್ಣು-ಹಂಪಲುಗಳು ಎಕ್ಸ್‌ಪೋರ್ಟ್ (ರಫ್ತು) ಆಗ್ತಾವೆ! ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲಾ ಕಾರಣ ಒಂದೇ… ಅದುವೇ ಅವರ ಮಿದುಳು ಮತ್ತು ‘ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ’ (Technology).

ಅವರು ಫಲವತ್ತಾದ ಮಣ್ಣಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕೊರಗಲಿಲ್ಲ.
ಆಕಾಶದ ಕಡೆ ಮುಖ ಮಾಡಿ, ಮಳೆಗೆ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂರಲಿಲ್ಲ.
“ದೇವರು ಕೊಟ್ಟ ಹಣೆಬರಹ” ಅಂತ ಹಣೆಗೆ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ಸುಮ್ಮನಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಬದಲಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿದ್ರು. ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲೇ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಿದ್ರು.ಬನ್ನಿ, ಆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಕೃಷಿಯ ಗುಟ್ಟೇನು, ಅವರ ಆ ಮ್ಯಾಜಿಕ್ ಏನು ಅಂತ, ಒಂದೊಂದಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಕೇಳಿ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ನಮ್ಮ ಆರೋಗ್ಯ ನಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಕುಚ್ಚಲಕ್ಕಿ, ಗಾಣದ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಗೂ ಸಿರಿಧಾನ್ಯಗಳ ಅದ್ಭುತ ರಹಸ್ಯ!

ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಲ ‘ಕಿಬ್ಬುಟ್ಜ್’ ಪದ್ಧತಿ

ನಮ್ಮ ಊರುಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹೆಂಗೈತಿ ಅಂದ್ರೆ, ಅಣ್ಣ-ತಮ್ಮಂದಿರು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೈಗೇರಿ, ಮೀಸೆ ಬರ್ತಿದ್ದಂಗೇನೇ, “ಪಾಲು-ಪಟ್ಟಿ ಕೊಡಿ” ಅಂತ ಮನೆಯಾಗೆ ದೊಡ್ಡ ಜಗಳವೇ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ.

ಹತ್ತೆಕರೆ ಒಂದೇ ಅಖಂಡ ಹೊಲ ಇದ್ರೂ, ಅದನ್ನ ಒಂದು ಎಕರೆ, ಗುಂಟೆ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ತುಂಡು ತುಂಡು ಮಾಡ್ತಾರೆ. ನಡುವೆ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬದುಗಳನ್ನ ಹಾಕಿ ದೂರ ಆಗ್ತಾರೆ!

ಹಿಂಗೆ ಹೊಲ ತುಂಡಾದ್ರೆ ಏನಾಗುತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಉಳುಮೆಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್ ಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಬೋರ್‌ವೆಲ್ ಕೊರೆಸಬೇಕು. ಕೊನೆಗೆ ಖರ್ಚು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಊರವರತ್ರ ಸಾಲಗಾರರಾಗ್ತಾರೆ.

ಆದರೆ, ಇಸ್ರೇಲ್ ದೇಶದಾಗೆ ಹಂಗಿಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ. ಅಲ್ಲಿ ‘ಕಿಬ್ಬುಟ್ಜ್’ (Kibbutz) ಅನ್ನೋ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಪದ್ಧತಿ ಐತೆ. ಅವರ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ನೋಡಿದ್ರೆ ನಮ್ಮೂರ ಜನ ನಾಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು!

ಇವರು ಯಾರು ಕೂಡ ನಮ್ಮಂಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರೇ ಸಣ್ಣ ಹೊಲ ಮಾಡಲ್ಲ.
ಇಡೀ ಊರಿನವರೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ನೂರಾರು ಎಕರೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಕೃಷಿ ಮಾಡ್ತಾರೆ.
ಬೀಜ-ಗೊಬ್ಬರ, ಬಿತ್ತನೆ, ಉಳುಮೆಯ ಖರ್ಚು,
ಬರುವ ಲಾಭ, ಎದುರಾಗುವ ಕಷ್ಟ ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಊರಿನವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಸಮಪಾಲು.
ಟ್ರ್ಯಾಕ್ಟರ್, ಉಳುಮೆ-ಕೊಯ್ಲು ಯಂತ್ರಗಳೆಲ್ಲಾ ಇಡೀ ಊರಿನ ಆಸ್ತಿ! ಯಾರೊಬ್ಬರದೂ ಅಲ್ಲ.

ನೆನಪಿದೆಯಾ? ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ‘ಮುಯ್ಯಿ’ ಅಥವಾ ‘ಮೈಯಾಳು’ ಪದ್ಧತಿ ಇತ್ತಲ್ಲ? ಒಬ್ಬರ ಹೊಲದ ಕಳೆ ಕೀಳೋಕೆ ಊರಿನವರೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿ ಹೋಗ್ತಿದ್ರು. ನಮ್ಮ ಹಿರೀಕರು ಬಿಟ್ಟುಹೋದ ಅದೇ ತರಹದ ಒಗ್ಗಟ್ಟು ಈಗ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನಲ್ಲಿದೆ. ಹೀಗೆ ಇಡೀ ಊರೇ ಸೇರಿ ಒಕ್ಕಲುತನ ಮಾಡಿದ್ರೆ, ಒಬ್ಬ ರೈತನ ಮೇಲೆ ಆ ಸಾಲದ ದೊಡ್ಡ ಹೊರೆ ಬೀಳೋದೇ ಇಲ್ಲ ನೋಡಿ!

ಬೆಳೆಗೆ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಛತ್ರಿ

ನಮ್ಮ ಊರ ಕಡೆ ಬಿತ್ತನೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಜೋರು ಮಳೆ ಬಂದ್ರೆ, ಹಾಕಿದ ಬೀಜವೆಲ್ಲಾ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗ್ತೈತಿ. ಇನ್ನ ಕಡು ಬೇಸಿಗೆ ಬಂದ್ರೆ, ಬಿಸಿಲಿನ ಜಳಕ್ಕೆ ಗಿಡಗಳೆಲ್ಲಾ ಸುಟ್ಟು ಕರಕಲಾಗ್ತಾವೆ.

ಯಾವಾಗ ಮಳೆ ಬರುತ್ತೆ, ಯಾವಾಗ ಬಿಸಿಲು ಹೊಡೆಯುತ್ತೆ, ಹವಾಮಾನದ ಮುಂದೆ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಬರಿ ಅಸಹಾಯಕರು. ಆದ್ರೆ, ಈ ಇಸ್ರೇಲ್ ದೇಶದವರು ಹೆಂಗಂದ್ರೆ, ಅವರು ಹವಾಮಾನವನ್ನೇ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಕಣ್ರೀ! ಅವರ ಈ ತಂತ್ರಕ್ಕೆ ‘ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಟನೆಲ್’ (Plastic Tunnel) ಅಂತ ಕರೀತಾರೆ.

ಇವರು ಬೆಳೆಗಳ ಮೇಲೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಹೊದಿಕೆ ಇಲ್ಲವೇ ಪಾಲಿಹೌಸ್ ಕಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.
ಇದು ಹೊರಗಿನ ಉರಿ ಬಿಸಿಲು, ಮಳೆ-ಗಾಳಿ, ಚಳಿ ಒಳಗೆ ಬಾರದಂಗೆ ತಡೆಯುತ್ತೆ.
ಗಿಡಗಳಿಗೆ ಕರಾರುವಕ್ಕಾಗಿ ಎಷ್ಟು ಬಿಸಿಲು ಬೇಕೋ, ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಒಳಗೆ ಬರೋ ಹಾಗೆ ಮಾಡ್ತಾರೆ.
ಹೇಳಬೇಕಂದ್ರೆ, ಇದು ನಮ್ಮ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ ಒಂಥರಾ ಎಸಿ (AC) ರೂಮ್ ಕೊಟ್ಟಂಗೆ!

ಈ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಮನೆ ತಂತ್ರದಿಂದ ಅವರು, ಟೊಮೆಟೊ, ಕ್ಯಾರೆಟ್, ಕ್ಯಾಪ್ಸಿಕಂನಂಥ ತರಕಾರಿಗಳನ್ನ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಎಂಥಾ ಸುರಿವ ಮಳೆ-ಉರಿವ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಹಾಳಾಗದಂತೆ ಕಾಪಾಡ್ತಾರೆ.

ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲೇ ಒಕ್ಕಲುತನ

ನಾವಿನ್ನು ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮಣ್ಣು ಮುಟ್ಟಿ ನೋಡಿ, ಅದು ಒಣಗಿದೆಯಾ, ಹಸಿಯಾಗಿದೆಯಾ ಅಂತ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿ ಮೋಟಾರ್ ಆನ್ ಮಾಡ್ತೀವಿ. ಇನ್ನು ರಾತ್ರಿ ಹೊತ್ತು ಕರಂಟ್ ಬಂದ್ರೆ, ನಿದ್ದೆಗಣ್ಣಲ್ಲೇ ಎದ್ದು, ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಟಾರ್ಚ್ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಹೊಲಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಯಿಸೋಕೆ ಹೋಗ್ತೀವಿ.

ಆದರೆ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಕೃಷಿ ಅಂದ್ರೆ, ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮತ್ತು ಮೊಬೈಲ್ ಮಯ ಕಣ್ರೀ. ಅವರು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಗಿಡದ ಬೇರುಗಳ ಬಳಿ, ಮಣ್ಣಿನ ಒಳಗೆ ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ‘ಸೆನ್ಸಾರ್’ (Sensors) ಗಳನ್ನ ಹುಗಿದು ಹಾಕಿರ್ತಾರೆ. ಇವು ಮಣ್ಣಿನ ನಾಡಿ ಮಿಡಿತಾನೇ ತಿಳ್ಕೊಳ್ತಾವೆ!

ಗಿಡಕ್ಕೆ ಯಾವಾಗ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಆಗುತ್ತೆ ಅಂತ,
ಆ ಸೆನ್ಸಾರ್‌ಗಳು ಮಣ್ಣಿನ ತೇವಾಂಶ ನೋಡಿ ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚುತ್ತವೆ.
ತಕ್ಷಣ ರೈತನ ಮೊಬೈಲ್‌ಗೆ ಮೆಸೇಜ್ ಬರುತ್ತೆ!

ನಿಮ್ಮ ಹೊಲದ ಈ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿರೋ ಗಿಡಗಳಿಗೆ ನೀರು ಬೇಕಾಗಿದೆ ಕಣ್ರಪ್ಪಾಅಂತ.ರೈತ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಸ್ತ್ ಆಗಿ ಕೂತು ಚಹಾ ಕುಡೀತಾ, ತನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲೇ ಗುಂಡಿ ಒತ್ತಿದರೆ ಸಾಕು, ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಆಟೋಮ್ಯಾಟಿಕ್ ಆಗಿ ನೀರು ಚಾಲೂ ಆಗುತ್ತೆ!

ಗಿಡ ಕೇಳಿದಾಗ, ಗಿಡಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ನೀರು! ಎಷ್ಟೊಂದು ಅದ್ಭುತ ಅಲ್ವಾ ಈ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ? ಹೀಗಾಗಿ, ನೀರು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಬೇರು ಕೊಳೆಯುವ ಸಮಸ್ಯೆಯೇ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ನಿಮ್ಮ ಮನೇಲಿ ಈ ಪಾತ್ರೆ ಬಳಸ್ತೀರಾ ಇದ್ರೆ.. ಮೊದಲು ಬಿಸಾಕಿ ಆರೋಗ್ಯದ ಅಸಲಿ ಗುಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿದೆ.

ನೀರು-ಗೊಬ್ಬರ ಒಂದೇ ಪೈಪಲ್ಲಿ

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಚೀಲಗಟ್ಟಲೆ ರಸಗೊಬ್ಬರ (ಯೂರಿಯಾ, ಡಿಎಪಿ) ತಂದು ಬುಟ್ಟಿಗಳಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಕೈಯಿಂದ ಎರಚುತೀವಿ. ಇದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಗೊಬ್ಬರ ಗಾಳಿಗೆ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತೆ. ಇನ್ನು ಮಳೆ ಬಂದ್ರೆ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕೆರೆ-ಕುಂಟೆ ಸೇರುತ್ತೆ. ಗಿಡದ ಬುಡಕ್ಕೆ ಸಿಗೋದು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ.

ಆದರೆ ಇಸ್ರೇಲ್‌ನವರು ‘ಫರ್ಟಿಗೇಶನ್’ (Fertigation) ಅನ್ನೋ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

“ಫರ್ಟಿಲೈಸರ್” (ಗೊಬ್ಬರ) ಮತ್ತು “ಇರಿಗೇಶನ್” (ನೀರಾವರಿ) ಎರಡನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಕೊಡುವುದೇ ಫರ್ಟಿಗೇಶನ್.
ದೊಡ್ಡ ಟ್ಯಾಂಕ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ಜೊತೆಗೆ ಕರಗುವ ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ಮಿಕ್ಸ್ ಮಾಡಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.
ಈ ಗೊಬ್ಬರ ಮಿಶ್ರಿತ ನೀರು ಹನಿ ನೀರಾವರಿ ಪೈಪ್‌ಗಳ ಮೂಲಕ ನೇರವಾಗಿ ಗಿಡದ ಬೇರಿಗೆ ತೊಟ್ಟು ತೊಟ್ಟಾಗಿ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಇದರಿಂದ ಒಂದು ಹನಿ ನೀರು ಪೋಲಾಗಲ್ಲ, ಒಂದು ಕಾಳು ಗೊಬ್ಬರವೂ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಲ್ಲ. ಗಿಡಗಳಿಗೆ ‘ಸ್ಪೂನ್ ಫೀಡಿಂಗ್’ (ಚಮಚದಲ್ಲಿ ಉಣಿಸಿದಂತೆ) ಮಾಡಿದ ಹಂಗಾಗುತ್ತೆ. ಗಿಡಗಳು ಹುಲುಸಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ, ರೈತರಿಗೂ ಗೊಬ್ಬರದ ಖರ್ಚು ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಕೀಟಕ್ಕೆ ಕೀಟವೇ ಮದ್ದು ಬಯೋ-ಬೀತಂತ್ರ

ನಮ್ಮ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಏನಾದರೂ ರೋಗ ಬಿದ್ರೆ ಸಾಕು, ಅಂಗಡಿಯಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ಕೀಟನಾಶಕ (ವಿಷದ ಔಷಧಿ) ತಂದು ಪಂಪ್ ಹೊತ್ಕೊಂಡು ಹೊಡೀತೀವಿ.

ಇದರಿಂದ ದುಡ್ಡು ಖರ್ಚಾಗೋದಲ್ಲದೆ, ಆ ವಿಷದ ಗಾಳಿ ಸೇವಿಸಿ ನಮಗೂ ಕ್ಯಾನ್ಸರ್‌ನಂಥ ರೋಗಗಳ ಭೀತಿ ಶುರುವಾಗಿದೆ. ಭೂಮಿತಾಯಿಗೂ ವಿಷ ಉಣಿಸಿದ ಪಾಪ ನಮ್ಮದು.

ಆದರೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ರೈತರು ಹೊಲಕ್ಕೆ ವಿಷ ಹೊಡೆಯೋದನ್ನ ಆದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅದರ ಬದಲು, ಅವರು ‘ಮಿತ್ರ ಕೀಟ’ಗಳನ್ನು (ರೈತ ಸ್ನೇಹಿ ಕೀಟಗಳು) ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ‘ಬಯೋ-ಬೀ’ (Bio-Bee) ಸಿಸ್ಟಮ್ ಅಂತಾರೆ.

ಗಿಡಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡುವ ಕೆಟ್ಟ ಕೀಟಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಹಾಕಲು, ಲ್ಯಾಬ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೀಟಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟುಹಾಕ್ತಾರೆ.
ಈ ಮಿತ್ರ ಕೀಟಗಳನ್ನು ತಂದು ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು, ಅವು ಹುಡುಕಿ ಹುಡುಕಿ ಕೆಟ್ಟ ಹುಳಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಮುಗಿಸುತ್ತವೆ.
ಇದೇ ರೀತಿ ಪರಾಗಸ್ಪರ್ಶ (ಹೂವಿನಿಂದ ಕಾಯಿ ಕಟ್ಟಲು) ಮಾಡಲು ಜೇನುನೊಣಗಳನ್ನು ವ್ಯವಸ್ಥಿತವಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಇದರಿಂದ ಬೆಳೆಗಳಿಗೂ ಯಾವ ಹಾನಿಯಿಲ್ಲ, ಆ ತರಕಾರಿ-ಹಣ್ಣು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಜನರಿಗೂ ವಿಷದ ಭಯವಿಲ್ಲ. ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೇದು, ಪರಿಸರಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೇದು.

ಹನಿ ಹನಿಗೂ ಚಿನ್ನದ ಬೆಲೆ!

ನಾನು ಮೊದಲೇ ಹೇಳಿದಂಗೆ ಇಸ್ರೇಲ್ ಒಂದು ಮರುಭೂಮಿ. ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಅಂದ್ರೆ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವ, ರಕ್ತವಿದ್ದಂತೆ. ಒಂದು ಹನಿ ನೀರನ್ನೂ ಅವರು ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ, ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿ ಚೆಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ ಕಣ್ರೀ.

ನಮ್ಮ ಕಡೆ ಹೆಂಗೈತಿ ಅಂದ್ರೆ, ಪಂಪ್ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಬಿಡ್ತೀವಿ. ಕಣಿವೆಗಳಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಕಾಲುವೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಹರಿಯೋಕೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡ್ತೀವಿ. ಅರ್ಧ ನೀರು ಆವಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೆ, ಮಿಕ್ಕಿದ್ದು ಕಳೆಗಳು ಬೆಳೆಯೋಕೆ, ರೋಗ ಬರಲು ಕಾರಣ ಆಗುತ್ತೆ.

ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ರೈತರು ಹಂಗಲ್ಲ, ಅತಿ ನವೀನ ‘ಹನಿ ನೀರಾವರಿ’ (Drip Irrigation) ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸ್ತಾರೆ. ಅಸಲಿಗೆ ಈ ಹನಿ ನೀರಾವರಿ ಅನ್ನೋ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನನ, ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿದ್ದೇ ಈ ಇಸ್ರೇಲ್ ದೇಶದ ಜನ.

ಯಾವ ಬೆಳೆಗಳಿಗೆ, ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಎಷ್ಟು ನೀರು ಬೇಕು? ಅಂತ ಕರಾರುವಕ್ಕಾಗಿ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರ ಹಾಕಿ, ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮೂಲಕ ಕಂಟ್ರೋಲ್ ಮಾಡ್ತಾರೆ.ಹೀಗಾಗಿ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಾವು ಬಳಸುವ ಒಂದು ಲೀಟರ್ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಅವರು ನಮಗಿಂತ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಫಸಲು ತೆಗೆದು ಲಾಭ ಮಾಡ್ತಾರೆ!

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ನಮ್ಮ ದೇಸಿ ಹಸು ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ ಹಾಲಲ್ಲ ಅದರ ಸಗಣಿ-ಗಂಜಲದಾಗೆ ಅಡಗಿರೋ ಕೋಟಿ ಬೆಲೆಯ ಕರಾಮತ್ತು ಕೇಳಿದ್ರೆ ನೀವೇ ದಂಗಾಗ್ತೀರಾ!

ಜಗಳ ಬಿಡೋಣ, ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗೋಣ

ಅವರ ಹತ್ತಿರ ನಮ್ಮೂರಿನ ಹಾಗೆ, ಫಲವತ್ತಾದ ಕಪ್ಪೆರೆ ಮಣ್ಣಿಲ್ಲ, ಕುಡಿಯೋಕೆ ಸರಿಯಾದ ಸಿಹಿನೀರೂ ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವರು ಕೃಷಿ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಿಂದ, ಮತ್ತೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಇಡೀ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಆಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾವೇರಿ, ಕೃಷ್ಣೆ, ತುಂಗಭದ್ರೆಯಂಥಾ, ಜೀವ ಕೊಡುವ ಪುಣ್ಯ ನದಿಗಳಿದ್ದಾವೆ. ಬೆಳೆ ತೆಗೆಯೋಕೆ ಕಪ್ಪನೆಯ, ಕೆಂಪನೆಯ ಕಸುವಿರುವ ಮಣ್ಣಿದೆ. ನಾವಿನ್ನು ಬರೀ ಆಕಾಶ ನೋಡಿ ಮಳೆಗೆ ಕಾಯೋದನ್ನ, ದೇವರ ಮೇಲೆ ಭಾರ ಹಾಕಿ ಕೂರೋದನ್ನ ಬಿಡಬೇಕು. ಅವರ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನ (ಕಿಬ್ಬುಟ್ಜ್) ಬುದ್ಧಿಯನ್ನ, ನಮ್ಮೂರಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸಾಕು ಕಣ್ರೀ!

ಸುಮ್ಮನೆ ಅಕ್ಕ-ಪಕ್ಕದವರ ಹೊಲದ ಗಡಿಗೋಸ್ಕರ, ಗೇಣುದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೊಡೆದಾಡಿ ಕೋರ್ಟ್-ಕಚೇರಿ ಅಂತ, ಅಲೆದಾಡೋದು, ದುಡ್ಡು ಹಾಳು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋದು ಬಿಡಬೇಕು.

ಊರಿಗೆ ಊರೇ ಸೇರಿ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಬಳಸಿ ಕೃಷಿ ಮಾಡೋಣ.
ಆಗ ನಮ್ಮ ಹೊಲಗಳೂ ಬಂಗಾರದ ಗಣಿಯಾಗೋದರಲ್ಲಿ,
ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನವೇ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ!

ಬನ್ನಿ, ಇನ್ಮುಂದೆ ಕೇವಲ ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಕೃಷಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳೋದು ಬೇಡ. ಹೊಸ ಕಾಲದ ಹೊಸ ತಂತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿಯೋಣ. ಮಣ್ಣನ್ನು, ನೀರನ್ನು ಉಳಿಸುತ್ತಾ, ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಲಾಭ ತೆಗೆಯುವ ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ರೈತರಾಗೋಣ. ಕೂಡಿ ಬಾಳಿ ನಮ್ಮ ಒಕ್ಕಲುತನವನ್ನು ಉಳಿಸೋಣ, ಬೆಳೆಸೋಣ.

ಏನಂತೀರಾ ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮಂದಿರೇ? ಇಸ್ರೇಲ್‌ನ ಈ ಯಾವ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ನಮ್ಮೂರಿನ ಕೃಷಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸೂಕ್ತ ಅಂತ ನಿಮಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ?ಒಂದ್ಸಲ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ನಿಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತರೊಂದಿಗೂ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ!