ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಗುರುಗಳು: ಜ್ಞಾನದ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷರದ ಬಿತ್ತನೆ ಆಧುನಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಹತ್ವ

ನಮ್ಮ ಕಾಲದ ಗುರುಗಳು: ಜ್ಞಾನದ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಅಕ್ಷರದ ಬಿತ್ತನೆ ಆಧುನಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮಹತ್ವ

ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆ ಒಂದು ಹಳೆ ಮಾತಿದೆ, ಗುರುವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಗುರಿಯಿಲ್ಲ, ಮಣ್ಣಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಬೆಳೆಯಿಲ್ಲ ಅಂತ. ಅದೆಷ್ಟು ನಿಜ ಅಲ್ವಾ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹದವಾಗಿ ಮಳೆ ಬಂದಾಗ ಕುರಿ ಸಗಣಿ ಹಾಕಿ, ಕಸ ಕಡ್ಡಿ ಆಯ್ದು, ಹದ ಮಾಡಿ ಬೀಜ ಬಿತ್ತೋ ರೈತ ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ ಈ ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸಿನ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರದ ಬೀಜ ಬಿತ್ತೋ ಗುರುಗಳು.

ಇವತ್ತು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಈ ವೇಗದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಶಿಕ್ಷಕರು ಎಂತಾ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ನಮ್ಮೂರಿನ ಕಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಮಾತಾಡಿದಷ್ಟೇ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳ್ತೀನಿ. ಸ್ವಲ್ಪ ಓದುತ್ತಾ ಹೋಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುಟ್ಟುತ್ತೆ.

ಹದ ಮಾಡಿದ ಭೂಮಿಯಂತೆ ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸು

ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆ ರೈತ ಅಣ್ಣಂದಿರನ್ನ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ, ಅವರು ಮಳೆಗಾಲ ಶುರುವಾಗೋಕೂ ಮುಂಚೆ, ಬಿಸಿಲು ತಲೆ ಸುಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಇಳಿತಾರೆ. ಯಾಕೆ ಗೊತ್ತಾ ಭೂಮಿನ ಹದ ಮಾಡೋಕೆ.

ಆ ಒಣಗಿ ನಿಂತಿರೋ ನೆಲವನ್ನ ನೇಗಿಲು ಹೊಡೆದು, ಹೆಂಟೆ ಒಡೆದು, ಅದರಲ್ಲಿರೋ ಕಸ-ಕಡ್ಡಿ, ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆಯ್ದು ತೆಗೆದು, ಮಣ್ಣನ್ನ ಹಸನು ಮಾಡ್ತಾರೆ. ಬರೀ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಿದ್ರೆ ಬೆಳೆ ಬರಲ್ಲ,

ಭೂಮಿ ಹದವಾಗಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಹಾಕಿದ ಬೀಜ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು, ತೆನೆ ತೂಗುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು ನಮ್ಮ ರೈತನಿಗೆ ಗೊತ್ತು. ಶಿಕ್ಷಕರೂ ಅಷ್ಟೇ, ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸಿನ ಹೊಲ ಹದ ಮಾಡೋ ರೈತರು

ಅದೇ ತರ ನೋಡಿ, ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು ಅಷ್ಟೇ. ಮಗು ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅದು ಬರೀ ಮಣ್ಣಿನ ಮುದ್ದೆ ತರ ಇರುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಏನೂ ಗೊತ್ತಿರಲ್ಲ. ಆ ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸು ಒಂತರಾ ಹದ ಮಾಡದ ಭೂಮಿ ಇದ್ದಂತೆ. ಆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬರಬೇಕು, ಎಂತಹ ಗುಣಗಳು ಬೆಳೆಯಬೇಕು ಅನ್ನೋದನ್ನ ತೀರ್ಮಾನ ಮಾಡೋದು ನಮ್ಮ ಮಾಸ್ತರುಗಳೇ.

• ಕಸ-ಕಡ್ಡಿ ತೆಗೆಯೋದು: ರೈತ ಹೊಲದಲ್ಲಿರೋ ಕಸ ತೆಗೆದಂತೆ, ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿರೋ ಅಜ್ಞಾನ, ಕೆಟ್ಟ ಗುಣಗಳು, ಮತ್ತು ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನ ತೆಗೆದು ಹಾಕ್ತಾರೆ.

• ಹೆಂಟೆ ಒಡೆಯೋದು: ಕಠಿಣವಾದ ಮಣ್ಣನ್ನ ಪುಡಿ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಮಗುವಿಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗೋ ವಿಷಯಗಳನ್ನ ಸರಳವಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸ್ತಾರೆ.

• ನೀರು ಹರಿಸೋದು: ಹದವಾದ ಭೂಮಿಗೆ ನೀರು ಹರಿಸಿದಂತೆ, ಮಗುವಿನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದ ನೀರು ಉಣಿಸ್ತಾರೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಸರ್ಕಾರಿ ಶಾಲೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ವರ್ಗಾವಣೆ: ಏನಿದು 2026ರ ಹೊಸ ಕಡಕ್ ರೂಲ್ಸ್ ನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಹಿತಿ

ಬರೀ ಪುಸ್ತಕದ ಬದನೆಕಾಯಿ ಅಲ್ಲ,ಬದುಕಿನ ಪಾಠ

ನೀವು ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಬರೀ ಪುಸ್ತಕ ಹಿಡಿದು ಒಂದ್ ಒಂದ್ಲಿ ಒಂದು, ಎರಡ್ ಎರಡ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಅಂತ ಮಗ್ಗಿ ಕಲಿಸೋದು, ಅಥವಾ ಎ ಬಿ ಸಿ ಡಿ ಕಲಿಸೋದು ದೊಡ್ಡ ವಿಚಾರವೇ ಅಲ್ಲ.

ಅದನ್ನ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಕಲಿಸಬಹುದು. ಆದ್ರೆ ನಿಜವಾದ ಶಿಕ್ಷಕನ ಧರ್ಮ ಇರೋದು ಎಲ್ಲಿ ಗೊತ್ತಾ ಆ ಮಗುವಿಗೆ ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಅಂದ್ರೆ ಏನು ಅಂತ ಕಲಿಸೋದ್ರಲ್ಲಿ.

• ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಪಾಠ: ತನ್ನಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಾನು ಬದುಕೋದಲ್ಲ, ಬೇರೆಯವರ ನೋವಿಗೂ ಸ್ಪಂದಿಸೋದು ಮನುಷ್ಯತ್ವ. ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋದು, ಪ್ರಾಣಿ-ಪಕ್ಷಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ತೋರೋದು, ಇವೆಲ್ಲಾ ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ಲಕ್ಷಣಗಳು. ಇದನ್ನ ಶಿಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿಕೊಡಬೇಕು.

• ಸಮಾಜದ ಅರಿವು: ಮಗು ಬೆಳೆದು ದೊಡ್ಡವನಾದ ಮೇಲೆ ಈ ಸಮಾಜದಲ್ಲೇ ಬದುಕಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ ಸಮಾಜ ಅಂದ್ರೆ ಏನು? ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ನಾವು ಹೆಂಗೆ ನಡ್ಕೊಬೇಕು? ನಮ್ಮ ಹಕ್ಕುಗಳೇನು? ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳೇನು? ಅನ್ನೋದನ್ನ ಮಾಸ್ತರುಗಳು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಮನದಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಡಬೇಕು.

ಶಿಕ್ಷಕರೆಂದರೆ ಬರೀ ಪಾಠ ಮಾಡುವವರಲ್ಲ

ನೀವು ಹೇಳಿದ್ದು ನೂರಕ್ಕೆ ನೂರು ಸತ್ಯ ಈ ಮಾಸ್ತರು ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದು, ಅಟೆಂಡೆನ್ಸ್ ತಗೊಂಡು, ಕಪ್ಪು ಹಲಗೆ ಮೇಲೆ chalk piece ನಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಅಕ್ಷರ ಬರೆದು ಹೋಗೋರಲ್ಲ. ಅವರ ಕೆಲಸ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಿದೆ.

ಗೂಗಲ್ ಬೇರೆ ಗುರು ಬೇರೆ

ಈಗಿನ ಕಾಲ ನೋಡ್ರಿ ಹೆಂಗಾಗಿದೆ ಅಂತ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಕೈಯಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದು ಸ್ಮಾರ್ಟ್ ಫೋನ್ ಇದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಗೂಗಲ್ ಅಂತ ಒಂದಿದೆ ಅಲ್ವಾ ನೀವು ಅದನ್ನ ಇವತ್ತು ಮಳೆ ಬರುತ್ತಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಸಾಕು,

ಹವಾಮಾನ ವರದಿನೇ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೆ. ಅಮೇರಿಕಾ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಯಾರು ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ರೆ ಫೋಟೋ ಸಮೇತ ತೋರಿಸುತ್ತೆ. ನಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ತರಹದ ಮಾಹಿತಿನೂ ಅದು ಕೊಡುತ್ತೆ.

ಆದ್ರೆ, ಒಂದ್ ಮಾತು ನೆನಪಿಡಿ. ಆ ಗೂಗಲ್ ನಮಗೆ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕೊಡುತ್ತಾ ಇಲ್ಲಾ ಅಲ್ವಾ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಬಾರದು, ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡಬೇಕು, ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಅಂತ ಆ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಪರದೆ ನಮಗೆ ಕಲಿಸೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ.

ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ನಿಜವಾದ ಶಿಕ್ಷಕನ ಕೆಲಸ ಶುರುವಾಗೋದು. ಮಾಹಿತಿ ಕೊಡೋದು ಬೇರೆ, ಆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನ ಹೆಂಗೆ ಬಳಸಬೇಕು ಅಂತ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಕೊಡೋದು ಬೇರೆ. ಆ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಕೊಡೋರೇ ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳು. ನೀವು ಗುರುತಿಸಿದಂತೆ, ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪಾತ್ರಗಳನ್ನ ವಹಿಸ್ತಾರೆ.

ಶಿಕ್ಷಕರ ಬಹುಮುಖಿ ಅವತಾರಗಳು:

• ಮಾರ್ಗದರ್ಶಕ: ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ದೀಪದಂತೆ: ಮಗುವಿನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕತ್ತಲು ಕವಿದಂತಾಗುತ್ತೆ. ಯಾವ ದಾರಿ ಹಿಡಿಬೇಕು ಏನ್ ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನೋ ಗೊಂದಲ ಬರುತ್ತೆ. ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಒಂದು ಕೈದೀಪದಂತೆ ನಿಂತು, ಸರಿಯಾದ ದಾರಿ ತೋರಿಸ್ತಾರೆ. ಅವರ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಸಲಹೆ, ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು ಮಗುವಿನ ಇಡೀ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನೇ ಬದಲಾಯಿಸಿಬಿಡಬಹುದು.

• ತಂದೆ-ತಾಯಿ: ಶಾಲೆಯಲ್ಲೇ ಇರೋ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ: ಮಗು ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಕಲಿಯುತ್ತೆ. ಆದ್ರೆ ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದ್ಮೇಲೆ ಮಾಸ್ತರುಗಳೇ ಅದಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮ. ಮಗುವಿನ ಊಟ, ನೀರು, ಆರೋಗ್ಯ, ಅದರ ಕಷ್ಟ-ಸುಖ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವರು ನೋಡಿಕೊಳ್ತಾರೆ. ಅಪ್ಪನ ಹಾಗೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದಾಗ ಬೈದು, ಅಮ್ಮನ ಹಾಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡಿ, ಮಗುವಿಗೆ ಭರವಸೆ ತುಂಬುವ ಕೆಲಸವನ್ನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಮಾಡ್ತಾರೆ.

• ಗೆಳೆಯ: ಕಷ್ಟ ಬಂದಾಗ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟೋ ಆಪ್ತ: ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಹತ್ತಿರ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಸಂಕೋಚ ಪಡ್ತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಮಾಸ್ತರ ಹತ್ತಿರ ಮುಕ್ತವಾಗಿ ಹೇಳ್ಕೊಳ್ತಾರೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ಶಿಕ್ಷಕರು ಅವರಿಗೆ ಬರೀ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡೋ ಶಿಕ್ಷಕ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ,

• ಅವರ ಕಷ್ಟ-ಸುಖಗಳನ್ನ ಆಲಿಸೋ ಆತ್ಮೀಯ ಗೆಳೆಯ ಕೂಡ. ಸೋತಾಗ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ಇನ್ನೊಮ್ಮೆ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡು ಅಂತ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟೋ ಆ ಬೆಂಬಲ ಮಗುವಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿಯನ್ನ ಕೊಡುತ್ತೆ.

• ಶಿಲ್ಪಿ: ಕಲ್ಲನ್ನ ಕಡೆದು ಮೂರ್ತಿ ಮಾಡೋ ಕಲೆಗಾರ: ಕೊನೆಯದಾಗಿ, ಶಿಕ್ಷಕರೆಂದರೆ ಒಬ್ಬ ಶಿಲ್ಪಿ ಇದ್ದಂತೆ. ಮಗು ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಒಂತರಾ ಆಕಾರವಿಲ್ಲದ ಕಲ್ಲಿನ ತರ ಇರುತ್ತೆ. ಆ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರೋ ಬೇಡದ ಭಾಗಗಳನ್ನ (ಕೆಟ್ಟ ಗುಣಗಳು, ಅಜ್ಞಾನ) ಕಡೆದು ಹಾಕಿ, ಅದಕ್ಕೊಂದು ಸುಂದರವಾದ ಆಕಾರ (ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳು, ಜ್ಞಾನ) ಕೊಟ್ಟು, ಪೂಜಿಸುವಂತ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನಾಗಿ (ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಜೆ) ಮಾಡೋದು ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಚಾಕಚಕ್ಯತೆ.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: Super El Nino Impact: ಈ ವರ್ಷವೂ ಮಳೆರಾಯ ಕೈಕೊಡ್ತಾನಾ ರೈತರೇ ಎಚ್ಚರ ಬರ್ತಿದೆ ಸೂಪರ್ ಎಲ್ ನಿನೋ

ಗೂಗಲ್ ಕಾಲದ ಸವಾಲುಗಳು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕರ ತಾಳ್ಮೆ

ಕಾಲ ಎಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡ್ತಿದೆ ಅಂದ್ರೆ ನಮಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಕೂ ಆಗ್ತಿಲ್ಲ. ನಾವು ಸಣ್ಣವರಿದ್ದಾಗ ಹೆಂಗಿತ್ತು ನೆನಪಿದೆಯಾ ದೂರದಲ್ಲಿ ಮಾಸ್ತರು ಸೈಕಲ್ ಮೇಲೆ ಬರ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಂದ್ರೆ ಸಾಕು, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗೋಲಿಗಳನ್ನ ಜೇಬಿಗೆ ತುರ್ಕಿ, ಗದ್ದೆ ಬದಿಯಲ್ಲೋ ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ಮುಳ್ಳಿನ ಬೇಲಿ ಹಿಂದೆಯೋ ಅಡಗಿಕೊಳ್ತಿದ್ವಿ.

ಮಾಸ್ತರು ಅಂದ್ರೆ ಒಂದು ತರಹದ ಭಯ ಮಿಶ್ರಿತ ಭಕ್ತಿ ಇತ್ತು. ಅವರು ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ರೆ ಮುಗೀತು, ಅದು ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೆತ್ತಿದ ಬರಹದಂತೆ ‘ವೇದವಾಕ್ಯ’ ಆಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.

ಈಗಿನ ಫಟಾಫಟ್ ಮಕ್ಕಳ ಜಮಾನಾ

ಆದ್ರೆ ಇವತ್ತಿನ ಕಾಲ ಹಂಗಿಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳು ಬಹಳ ಚುರುಕು, ಒಂತರಾ ಚುರುಮುರಿ ತಿಂದಷ್ಟೇ ಫಾಸ್ಟ್ ನಾವು ಒಂದು ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅವರು ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚನೇ ಸುತ್ತಾಡಿ ಬಂದಿರ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಅವರಿಗೆ ಬೆರಳ ತುದಿಯಲ್ಲೇ ಫಟಾಫಟ್ ಅಂತ ಸಿಕ್ಕಿಬಿಡುತ್ತೆ.

ಇಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬಹಳ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಇರಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ಈಗಿನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬರೀ ಅಧಿಕಾರ ಚಲಾಯಿಸಿದ್ರೆ ನಡೆಯಲ್ಲ, ಅವರಿಗೆ ವಿಷಯ ಬೇಕು, ಜೊತೆಗೆ ವಿಶ್ವಾಸ ಬೇಕು.

ಡಿಜಿಟಲ್ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕಸರತ್ತು:

ಇವತ್ತಿನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಬರೀ ಪಾಠ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಸಾಲದು, ಅವರು ಮಕ್ಕಳ ಜೊತೆ ಮಕ್ಕಳಾಗಬೇಕು.

• ಅವರ ಭಾಷೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು: ಮಕ್ಕಳು ಯಾವ ಫೋನು ನೋಡ್ತಾರೆ ಇಂಟರ್ನೆಟ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಹುಡುಕ್ತಾರೆ ಅನ್ನೋದನ್ನ ಶಿಕ್ಷಕರು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

• ಸಂದೇಹಗಳ ಸುರಿಮಳೆ: ಮಗು ಗೂಗಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಓದಿ ಬಂದು ಮಾಸ್ತರನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಮಾಸ್ತರು ಅಸಹನೆ ಪಡದೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತೆ.

• ದಾರಿ ತಪ್ಪದಂತೆ ನೋಡೋದು: ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಅನ್ನೋದು ಒಂತರಾ ಅಗಾಧವಾದ ಸಮುದ್ರವಿದ್ದಂತೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಮುತ್ತೂ ಸಿಗುತ್ತೆ, ಕಸನೂ ಸಿಗುತ್ತೆ. ಮಗು ಕಸದ ಹಿಂದೆ ಹೋಗದಂತೆ, ಮುತ್ತನ್ನೇ ಆರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡೋದು ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮುಂದಿರೋ ದೊಡ್ಡ ಸವಾಲು.

ಜೇನುಗೂಡಿನಿಂದ ಜೇನು ತೆಗೆದಷ್ಟೇ ನಾಜೂಕು

ಶಿಕ್ಷಕರು ಇವತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನ ತಿದ್ದೋದು ಹೆಂಗಪ್ಪಾ ಅಂದ್ರೆ, ಅದು ಒಂತರಾ ಜೇನುಗೂಡಿನಿಂದ ಜೇನು ತೆಗೆದಷ್ಟೇ ನಾಜೂಕಾದ ಕೆಲಸ. ನೋಡಿ, ಜೇನುಗೂಡಿಗೆ ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದ್ರೆ ಜೇನುನೂ ಸಿಗಲ್ಲ, ಮೇಲೆ ಜೇನುನೊಣಗಳು ಕಚ್ಚುತ್ತವೆ. ಅದೇ ಹದವಾಗಿ ಹೊಗೆ ಹಾಕಿ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಾಜೂಕಿನಿಂದ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ರೆ ಸಿಹಿಯಾದ ಜೇನು ತುಪ್ಪ ಸಿಗುತ್ತೆ.

ಇವತ್ತಿನ ಮಕ್ಕಳೂ ಅಷ್ಟೇ, ಅವರನ್ನ ಜೋರಾಗಿ ಬೈದ್ರೆ ಅಥವಾ ಹೊಡೆದ್ರೆ ಅವರು ದೂರ ಆಗ್ತಾರೆ. ಅದೇ ಅವರ ಆಸಕ್ತಿಗಳನ್ನ (ಫೋನು, ಗೇಮ್ಸ್, ಇಂಟರ್ನೆಟ್) ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು, ಅವರ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಇಳಿದು ಪಾಠ ಮಾಡಿದ್ರೆ, ಅವರು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಲಿತಾರೆ.

ಒಂದು ಸ್ವಲ್ಪ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಆದ್ರೂ ಮಗುವಿನ ಭವಿಷ್ಯ ಹಾಳಾಗಬಹುದು ಅಥವಾ ಶಿಕ್ಷಕ-ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯ ಬಾಂಧವ್ಯ ಮುರಿದು ಹೋಗಬಹುದು. ಹಾಗಾಗಿ, ಇಂದಿನ ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಬರೀ ಜ್ಞಾನ ಇದ್ರೆ ಸಾಲದು, ಸಮುದ್ರದಷ್ಟು ತಾಳ್ಮೆ ಇರಬೇಕು. ಆ ತಾಳ್ಮೆಯೇ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜವನ್ನ ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡೋ ಶಕ್ತಿ

ಬರೀ ಅಂಕಗಳಲ್ಲ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಬೆಳೆ ಮುಖ್ಯ

ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಬರೀ ಕಳೆ ಬೆಳೆದ್ರೆ ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ, ಫಸಲು ಬರಬೇಕು. ಹಂಗೆ ಮಗುವಿನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಬರೀ ಮಾರ್ಕ್ಸ್ ತುಂಬಿದ್ರೆ ಸಾಲದು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯತ್ವ ಇರಬೇಕು.

1. ದೊಡ್ಡವರಿಗೆ ಕಂಡಾಗ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡೋದು.

2. ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಇರೋರಿಗೆ ಕೈಲಾದ ಸಹಾಯ ಮಾಡೋದು.

3. ಸುಳ್ಳು ಹೇಳದೆ ಬದುಕೋದು.

4. ತನ್ನ ದೇಶ, ತನ್ನ ಊರು ಅಂತ ಅಭಿಮಾನ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋದು.

ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯಾವ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಸ್ಕ್ರೀನ್ ಮೇಲೆ ಕಲಿಯೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ. ಅದನ್ನ ನಮ್ಮ ಮಾಸ್ತರುಗಳು ತಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ತೋರಿಸಿಕೊಡಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಲ್ವಾ ಹೇಳೋದು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಸಮಾಜದ ಕನ್ನಡಿ ಅಂತ

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಆರ್.ಟಿ.ಇ ಅರ್ಜಿ2026-27: ಖಾಸಗಿ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಫೀಸ್ ಇಲ್ಲದೆ ಓದಿಸಬೇಕೆ ಹಾಗಾದ್ರೆ ಅರ್ಜಿ ಬಗ್ಗೆಈಗಲೇ ತಿಳಿಯಿರಿ

ಜೀವನ ಅನ್ನೋ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಶಿಕ್ಷಕರೇ ಆಧಾರ

ನಾವು ಸುಮ್ಮನೆ ಮಾತಿಗೊಕ್ಕೋಸ್ಕರ ಶಾಲೆ ಅಂದುಬಿಡ್ತೀವಿ. ಆದ್ರೆ ಶಾಲೆ ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳು, ಒಂದಿಷ್ಟು ಬೆಂಚುಗಳು, ಮಳೆ ಬಂದ್ರೆ ಸೋರದೇ ಇರೋ ಮೇಲೆ ಚಾವಣಿ ಇರೋ ಬಿಲ್ಡಿಂಗ್ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ. ಅದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಸಂಸ್ಕಾರದ ಗಣಿ

ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದ್ರೆ ಹೆಂಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೈ ಮುಗಿತೀವೋ, ಹಂಗೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗುವಾಗಲೂ ಒಂದು ಭಕ್ತಿ ಇರಬೇಕು. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಕೂರೋ ಮಾಸ್ತರು ನಮಗೆ ಬರೀ ಸಂಬಳಕ್ಕಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೋ ಸರ್ಕಾರಿ ನೌಕರರಲ್ಲ, ಅವರು ನಮಗೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ದೇವರು ಸಮಾನ!

ಸುಂದರ ನಾಳೆಗಳನ್ನ ಕಟ್ಟೋ ಇಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳು

ಇವತ್ತಿನ ಆಧುನಿಕ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಣದ ಅಳತೆಯಲ್ಲಿ ಅಳೀತಾರೆ. ಆದ್ರೆ ಶಿಕ್ಷಕರ ಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಕಟ್ಟೋಕೆ ಆ ಭಗವಂತನಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವರು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ನಾಳೆಗಳನ್ನ ಕಟ್ಟೋ ಅಕ್ಷರದ ಇಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳು.

• ಒಬ್ಬ ಸಿವಿಲ್ ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಇಟ್ಟಿಗೆ-ಸಿಮೆಂಟ್ ಬಳಸಿ ಮನೆ ಕಟ್ಟಬಹುದು.

• ಆದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಮಾಸ್ತರುಗಳು ಮಗುವಿನ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಬಳಸಿ ಒಂದು ಸುಂದರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಕಟ್ಟಿಕೊಡ್ತಾರೆ. ಮನೆ ಬಿದ್ರೆ ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಬಹುದು, ಆದ್ರೆ ಮಗುವಿನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಒಮ್ಮೆ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ್ರೆ ಅದನ್ನ ಸರಿ ಮಾಡೋದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಅದಕ್ಕೆ ಅಲ್ವಾ ಹೇಳೋದು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಈ ದೇಶದ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕೋರು ಅಂತ

ಬುಡಕ್ಕೆ ನೀರು ಹಾಕಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಮರ ಸೊಂಪಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತೆ

ನಮ್ಮ ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಇರೋ ಮಾವಿನ ಮರನೋ ಅಥವಾ ತೆಂಗಿನ ಮರನೋ ನೋಡಿ. ಅದು ದೊಡ್ಡದಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಮಗೆ ನೆರಳು ಕೊಡಬೇಕು, ಸಿಹಿಯಾದ ಹಣ್ಣು ಕೊಡಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ, ನಾವು ಮೊದಲು ಅದರ ಬುಡಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನೀರು ಹಾಕಬೇಕು, ಗೊಬ್ಬರ ಹಾಕಬೇಕು. ಬುಡ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ರೆ ಮಾತ್ರ ಮರ ಗಾಳಿ-ಮಳೆಗೆ ಬಗ್ಗದೆ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲುತ್ತೆ.

ನಮ್ಮ ಸಮಾಜವೂ ಅಷ್ಟೇ. ಹಂಗೆ ಒಂದು ದೇಶ ಉದ್ದಾರ ಆಗಬೇಕಾದ್ರೆ, ಆ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನ ರೂಪಿಸೋ ಶಿಕ್ಷಕರು ಸದೃಢವಾಗಿರಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಕರಿಗೆ ಸರಿಯಾದ ಗೌರವ, ಸೌಲಭ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಸಿಕ್ಕಾಗ ಮಾತ್ರ ಅವರು ಮಕ್ಕಳನ್ನ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೆಳೆಸೋಕೆ ಸಾಧ್ಯ.

• ಶಿಕ್ಷಕರು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ರೆ, ಮಗು ಖುಷಿಯಾಗಿ ಕಲಿಯುತ್ತೆ.

• ಶಿಕ್ಷಕರು ಜ್ಞಾನವಂತರಾಗಿದ್ರೆ, ಮಗು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗುತ್ತೆ.

• ಶಿಕ್ಷಕರು ದೇಶಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿದ್ರೆ, ಆ ಮಗು ದೇಶದ ಆಸ್ತಿಯಾಗುತ್ತೆ.

ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಅಂದ್ರೆ ಅದು ಶಾಲೆಯ ತರಗತಿಗಳು

ಹಿರಿಯರು ಹೇಳ್ತಾರೆ, ಒಂದು ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಏನಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ತಿಳಿಯಬೇಕಾದ್ರೆ, ಅಲ್ಲಿನ ಶಾಲೆಯ ತರಗತಿಗಳನ್ನ ಹೋಗಿ ನೋಡಿ ಅಂತ. ಅಲ್ಲಿ ಕೂತಿರೋ ಮಕ್ಕಳು ನಾಳಿನ ಡಾಕ್ಟರುಗಳು, ಇಂಜಿನಿಯರ್‌ಗಳು, ರೈತರು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ನಾಯಕರು.

ಈ ಎಲ್ಲಾ ನಾಯಕರನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಾಕೋ ಶಕ್ತಿ ಇರೋದು ಆ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಪಾಠ ಮಾಡೋ ಮಾಸ್ತರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಹಾಗಾಗಿ, ಶಿಕ್ಷಕರು ಚೆನ್ನಾಗಿದ್ರೆ ದೇಶದ ಭವಿಷ್ಯ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ. ಅವರು ಹಾಕೋ ಆ ಸಂಸ್ಕಾರದ ನೀರೇ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಜೀವನ ಅನ್ನೋ ಮರವನ್ನ ಸೊಂಪಾಗಿ ಬೆಳೆಸೋದು.

ಇದನ್ನೂ ಓದಿ: ಪೌತಿ ಖಾತೆ :ಸತ್ತವರ ಹೆಸರಲ್ಲಿರೋ ಜಮೀನು ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರಿಗೆ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ಳೋದು ಹೆಂಗೆ ಪೌತಿ ಖಾತೆ ಬಗ್ಗೆ ಸರಳವಾಗಿ ತಿಳಿಯಿರಿ

ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣಿನ ಸೊಗಡು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ

ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆ ಒಂದು ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇದೆ. ಯಾವುದೇ ಶುಭ ಕಾರ್ಯ ಆದ್ರೂ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಮತ್ತು ಗುರುಗಳಿಗೆ ಮೊದಲು ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡ್ತೀವಿ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ನಮಗೆ ಜ್ಞಾನ ಕೊಟ್ಟವರು ಅವರು.

ಈ ಆಧುನಿಕ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ಫಾರಿನ್ ಅಂದ್ಕೊಂಡು ಹೋದ್ರೂ, ಆ ಮೂಲ ಶಿಕ್ಷಣ ಮತ್ತು ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯನ್ನ ಉಳಿಸೋ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಶಿಕ್ಷಕರ ಮೇಲಿದೆ. ಶಿಕ್ಷಕ ಅಂದ್ರೆ ಬರೀ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸೋರಲ್ಲ

 ಅವರು ನಮಗೆ ಬದುಕೋದು ಹೆಂಗೆ ಅಂತ ದಾರಿ ತೋರಿಸೋ ದ್ರೋಣಾಚಾರ್ಯರು. ಅವರ ಶ್ರಮ ನಮಗೆ ಇವತ್ತು ಕಾಣದೇ ಇರಬಹುದು, ಆದ್ರೆ ನಾಳೆ ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ದೊಡ್ಡವರಾದಾಗ ಅವರಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಸಂಸ್ಕಾರವೇ ಆ ಮಾಸ್ತರುಗಳಿಗೆ ಸಿಗುವ ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿಫಲ.

ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಬದುಕಿನ ಬೆಳಕಿಗೆ ನಮನ

ನೋಡಿ ಪಾರ್ಟಿ, ನಾವು ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡವರಾಗಲಿ, ಎಷ್ಟೇ ಸಾಹುಕಾರರಾಗಲಿ, ಬೆಂಗಳೂರು-ಮುಂಬೈ ಅಂತ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ಸೆಟಲ್ ಆಗ್ಲಿ, ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದ ಒಂದೇ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅಂದ್ರೆ, ನಮಗೆ “ಅ ಆ ಇ ಈ” ಅಂತ ಮೊದಲ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸಿದ ಆ ಮೊದಲ ಗುರುಗಳು!

ಹೊಲ ಉಳುವ ರೈತನಿಗೆ ನಾವು ಎಷ್ಟು ಗೌರವ ಕೊಡ್ತೀವೋ, ಎಷ್ಟೇ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಬೆಳೆದ ಬೆಳೆಗೆ ಗೌರವ ಕೊಡ್ತೀವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಗೌರವ ಅಕ್ಷರ ಕಲಿಸುವ ಮಾಸ್ತರಿಗೂ ಕೊಡಬೇಕು. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ಅನ್ನ ಹಾಕೋ ರೈತ ನಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸಿದ್ರೆ, ಜ್ಞಾನ ಹಾಕೋ ಗುರು ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನ ತುಂಬಿಸ್ತಾನೆ.

ರೈತ ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಕ: ಸಮಾಜದ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು

ನಮ್ಮ ರೈತಣ್ಣ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆದು ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಅನ್ನ ಹಾಕ್ತಾನೆ, ಇದು ಬರಿ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಅಲ್ಲ, ಜೀವ ಉಳಿಸೋಕೆ. ಇನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಾಸ್ತರು? ಅವರು ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳೆ ಬೆಳೆದು, ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸ್ತಾರೆ.

• ರೈತ ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಹೊಟ್ಟೆಗಿಲ್ಲ: ಅನ್ನ ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಬದುಕು ನಡೆಯಲ್ಲ.

• ಶಿಕ್ಷಕ ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಅರಿವಿಲ್ಲ: ಜ್ಞಾನ ಇಲ್ಲದಿದ್ರೆ ಬದುಕು ಸಾಗಲ್ಲ.

ಇವರಿಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮ ಸಮಾಜದ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಂತೆ. ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಇಲ್ಲದಿದ್ರೂ ನಮ್ಮ ಬದುಕು ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದಂತೆ, ಅಂದ್ರೆ ನಾವು ಕುರುಡರಾಗಿಬಿಡ್ತೀವಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಅಲ್ವಾ ಹೇಳೋದು, ದೇಶದ ಬೆನ್ನೆಲುಬು ರೈತ, ದೇಶದ ಕಣ್ಣು ಶಿಕ್ಷಕ ಅಂತ

ನಿಮ್ಮ ಹಳೆ ನೆನಪುಗಳ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತೆರೆಯಿರಿ

ಈ ಲೇಖನ ಓದ್ತಿದ್ರೆ, ನಿಮಗೂ ನಿಮ್ಮ ಹಳೆ ಶಾಲೆಯ ದಿನಗಳು ನೆನಪಾದವಾ ಆ ಹಳೇ ಮೇಜು, ಆ ಕಡ್ಡಿ ಹಿಡ್ಕೊಂಡು ಬರೋಕೆ ರೆಡಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಮಾಸ್ತರು, ಆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬೆನ್ನು ತಟ್ಟಿ, ನೀನು ಏನಾದ್ರೂ ಸಾಧಿಸ್ತೀಯಾ ಕಣೋ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದ ಆ ಗುರುಗಳು ಈಗಲೂ ನಿಮ್ಮ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬರ್ತಿದ್ದಾರಾ

ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಒಬ್ಬರಾದರೂ ಅಂತಹ ಗುರುಗಳು ಇರ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅಂದು ಕೊಟ್ಟ ಆ ಸಣ್ಣ ಧೈರ್ಯವೇ, ಇವತ್ತು ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಈ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಯೋಕೆ ಕಾರಣ ಆಗಿರೋದು.

• ನಿಮ್ಮ ನೆನಪು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಿ: ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ, ನಿಮಗೆ ಬದುಕು ಕಲಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಳಗೆ ಕಾಮೆಂಟ್ ಮಾಡಿ ನಮಗೆ ತಿಳಿಸಿ. ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಅಕ್ಷರಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ಗುರುಗಳಿಗೆ ನೀವು ಕೊಡೋ ದೊಡ್ಡ ಗೌರವ ಅದು.

• ಶೇರ್ ಮಾಡಿ: ಈ ಲೇಖನ ಇಷ್ಟ ಆಗಿದ್ರೆ, ನಿಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಕಡೆಯ ಎಲ್ಲಾ ವಾಟ್ಸಾಪ್ ಗ್ರೂಪುಗಳಿಗೆ ಶೇರ್ ಮಾಡಿ ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯ ಮಣ್ಣಿನ ಸೊಗಡು, ನಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಮಹತ್ವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಲುಪಲಿ. ನಮ್ಮೂರಿನ ಗೌರವ ಹೆಚ್ಚಾಗಲಿ.